Eneco
Eneco: een cockpit voor intraday traders, met de mens aan het stuur
Ontwerpen voor traders die in seconden beslissen: een positiedashboard en een interface die bepaalt wanneer de autotrader mag ingrijpen.
Op de handelsvloer van Eneco werkte ik aan twee producten: het Position Dashboard, de cockpit waarin intraday traders hun live positie, forecasts en autotrader-status volgen over sub-portfolio's en biedzones heen, en de Autotrader-interface, waarmee traders bepalen hoe de autotrader zich gedraagt. Ik interviewde traders, vertaalde jarenlange gewoonten naar testbare prototypes en gebruikte AI om al vroeg interactief te valideren in plaats van met statische schetsen.
Het probleem
Intraday traders van hernieuwbare energie werken onder constante tijdsdruk, met meerdere schermen tegelijk, in een markt die per kwartier verandert. Hun bestaande werkwijze was gegroeid over jaren: vertrouwde kolomindelingen, kleurcodes met een vaste betekenis en eigen hulpmiddelen naast de officiele systemen. Tegelijk rukte automatisering op, terwijl het vertrouwen daarin beperkt was. In de woorden van een trader: “De autotrader heeft geen marktinzicht of intuitie.”
De opgave: een nieuwe cockpit die in seconden scanbaar is, en een interface die traders echte zeggenschap geeft over wanneer de autotrader mag ingrijpen. Zonder de conventies te breken waar ze al jaren op varen.
Mijn rol
Ik was als enterprise UX designer en researcher betrokken vanaf de discovery: van gebruikersonderzoek en service mapping tot prototyping, validatie en keuzes rond UI-libraries en technologie.
Het proces
Jarenlange gewoonten serieus nemen
Ik interviewde en observeerde traders om te begrijpen wat hun werkwijze exact inhoudt. Veel conventies bleken functioneel: de vaste plek van tabellen en grafieken en de betekenis van kleuren zijn geen smaak maar gedeeld mentaal model, gebouwd in jaren van samenwerken onder druk. Het ontwerp moest daarbinnen vernieuwen, niet ertegenin.
Informatiedichtheid versus scanbaarheid
De reflex bij expert gebruikers is: meer data tonen. Het onderzoek wees de andere kant op. Een dashboard dat in seconden gescand moet worden vraagt om reductie: minder kolommen, slimmere standaardinstellingen en detail dat pas verschijnt als erom gevraagd wordt. Die keuzes legde ik voor in een groepssessie met het hele team, die eindigde met concrete, geprioriteerde ontwerpbeslissingen in plaats van een eindeloze feedbackloop.
Vertrouwen in automatisering ontwerpen
Voor de Autotrader-interface faciliteerde ik ontwerpsessies en legde ik de requirements vast als job stories. De kern: automatisering wordt geaccepteerd als de trader kan zien wat het systeem doet, kan begrijpen waarom, en op elk moment kan ingrijpen. Controle moet toegankelijk voelen, niet als noodrem.
Werkende prototypes in plaats van statische schetsen
Met AI-tooling bouwde ik in korte tijd interactieve prototypes, zodat traders al vroeg konden reageren op een werkende versie met realistische interactie in plaats van op een plaatje. Voor gebruikers die in seconden denken maakt dat het verschil tussen beleefd knikken en echte feedback.
De oplossing
Een positiedashboard dat live positie, forecasts en autotrader-status samenbrengt over sub-portfolio’s en biedzones, ontworpen op scanbaarheid onder druk. En een Autotrader-laag die de samenwerking tussen trader en automatisering expliciet maakt: wanneer het systeem handelt, wanneer de mens, en hoe je wisselt.
Resultaten
De groepssessie leverde gedragen, geprioriteerde ontwerpbeslissingen op en doorbrak de feedbackloop richting een eerste release. De AI-versnelde prototypeaanpak werd de standaard werkwijze binnen het project om requirements vroeg te valideren met de mensen die er dagelijks mee moeten werken.
Wat ik meeneem
Bij expert gebruikers is weerstand tegen automatisering zelden koppigheid: het is kennis van de uitzonderingen die het systeem niet kent. Wie die kennis serieus neemt in het ontwerp, van kleurcode tot override, bouwt automatisering die daadwerkelijk gebruikt wordt.